Fout
  • Fout bij het laden van feeddata

Martin's verhaal - Nederland geen Rechtsstaat.

5 Nederland geen Rechtsstaat.

In 1980 heb ik een maand of 4 een  dagopleiding gevolgd voor ambtenaar aan de bestuurs-academie in Tilburg-Zuid. Ik was toen al werkloos en kreeg WW. Na een maand of 4 kwam het GAK, voorloper van de UWV, erachter dat ik een dagopleiding volgde. Ik kreeg  een brief waarin ik voor de keus werd gesteld: of de opleiding verder volgen, en mijn WW-uitkering verliezen, of mijn WW-uitkering behouden, maar de opleiding verlaten.
Aangezien ik thuis een vrouw had met 2 peuters van 2 en 3 jaar en van de WW-uitkering moest leven, moest ik de opleiding verlaten.
Dit soort chantage is al in strijd met een normale rechtsstaat.

Maar belangrijker is wat volgt.
De eerste les van het van Wets- en Rechtskennis werden gegeven door een bekende Brabantse Burgemeester, met vele tientallen bijbanen. Hij kwam al 10 minuten te laat en moest ook eerder weg. Hij hield het dus  kort. :

Het Nederlandse juridische systeem heeft een erg eenvoudige basis.
Aan de ene kant staan de rechten en vrijheden, de dingen die mogen. Voor WO II was het duidelijk:
Wat mocht, mocht voor iedereen. Iedereen gelijke rechten en vrijheden.
Na WO II echter is er een heel oerwoud van uitzonderingen op gebouwd. Met als resultaat dat voor bepaalde groepen en personen die rechten en vrijheden niet meer gelden.

Aan de andere kant staan de dingen die niet mogen, de verboden. Voor WO II was het ook duidelijk: wat niet mocht, mocht voor niemand. Iedereen gelijk.
Na WOII is er echter een heel oerwoud van uitzonderingen opgebouwd. Met als resultaat dat voor sommige groepen en personen dingen die niet mogen eigenlijk wel mogen.

Maar om nu uit te zoeken wanneer de dingen die wel mogen  in welke omstandigheden voor welke
personen en groepen  weer niet mogen, en om uit te zoeken in welke omstandigheden dingen die verboden zijn  voor welke groepen en personen wel zijn toegestaan, om dat uit te zoeken heb je niet EEN advocaat en jurist nodig, maar een hele BATTERIJ advocaten en juristen.

Dat kost bergen geld, en dat hebben alleen overheidsinstanties, semi-overheidsinstellingen , rijke particulieren en grote bedrijven.
Gewone burgers hebben deze mogelijkheid niet.
Het resultaat is een soort klassejustitie, want alleen de hogere klasse heeft deze mogelijkheid.
En er is geen sprake van een Rechtsstaat, want in een echte rechtsstaat hebben alle burgers dezelfde mogelijkheden.
En echte rechten. Die hebben de burgers ook niet.

En er is nog iets belangrijks. In een echte Rechtsstaat is er een zeer duidelijke verdeling van de machten, het beginsel van Montesquieu. Op landelijk niveau is dat redelijk geregeld, maar op gemeentelijk niveau niet.
De gemeente mag zelf wetten en verordeningen maken, bepaalt zelf de uitvoering. En als je het er als burger niet mee eens bent, moet je bezwaar indienen bij diezelfde gemeente.
Er is hier helemaal geen verdeling van de machten. En de gemeente kan zelf zonder limiet alle andere rechtsmiddelen inschakelen.
En alle trucs toepassen om te zorgen dat je nooit iets kunt winnen.
Zoals bezwaarschriften niet in behandeling nemen. Of wachten met antwoord tot de burger zelf de zaak al heeft opgegeven.
Of een antwoord geven dat geen enkele waarde heeft.
De burger wordt met opzet  een juridisch oerwoud in gestuurd waarin hij of zij hopeloos verdwaalt.   


Ik ken iemand in de Bijstand die al 5 jaar aan het lijntje wordt gehouden, door een gemeente die alle bestaande weten en regels aan zijn laars lapt. En de Rechtbank in Breda speelt het spelletje gewoon mee.

Verder heb ik zelf ook een geval meegemaakt van concrete illegale wetgeving.
Toen ik bij de (a)sociale werkplaats bezig was mijn kostbare tijd te verdoen, werd ik geconfronteerd met een zogenaamd convenant , een afspraak tussen aan de ene kant de Werkgevers en Werknemersorganisaties, die Vereniging van Nederlandse Gemeenten VNG en het
Systeem van voorlopers van het UWV, zoals Gak, SFB en andere.
Die afspraken daarin, daar moest ik mij aan houden.
Maar dat convenant was helemaal geen wet, het was niet door de Tw-Kamer goedgekeurd.
Het hield in dat ik maar 32 uur in de week mocht werken, meer mocht niet.
Ik ben daar tegen in beroep gegaan, maar dat kon niet via de normale rechter, want het was geen echte wet- of regelgeving.
Ook dat is in dit rare land mogelijk.

Nee, de Rechtstaat Nederland is een volslagen illusie. Een sprookje. En sprookjes zijn bedrog.