Fout
  • Fout bij het laden van feeddata

Werkconferentie Armoede bestrijding 19 oktober 2016

 

Werkconferentie Armoedebestrijding 2015

 Beschrijving van de conferentie.

 In het kader van de nationale armoede dag organiseerde Marge in Beeld in 2015, mede onder aanmoediging van de gemeente Breda, een conferentie over Armoede in Breda. 

Doelgroep  was met name ook de beroepskrachten en vrijwilligers werkzaam in dit domein.

 De conferentie, onder leiding van Marja Wittenbols, startte met lezingen door Professor Gabriels over ‘Armoede en politiek’ en Drs A. van der Schoot presenteerde het onderzoek ’Armoede onder vrouwen groeit snel’ gevolgd door een ervaringsverhaal van buitenlandse vrouwen.

 Daarna workshops met de thema’s; (On-)mogelijkheden van het armoede beleid in Breda, Spanningsveld tussen regelgeving, caseload en armoede, Etniciteit, gender en armoede, Bejegening van mensen in armoede.

 De aanbevelingen van de workshops werden voorgelegd aan het forum bestaande uit de sprekers, wethouder Marianne de Bie, Els van der Wal (directeur ATEA) , en Jeroen Berkhout (directeur IMW).

 Globale observaties over deze dag en de vragen die daarbij rijzen.

 -        Het aantal deelnemers was veel groter dan door de organisatoren verwacht; ruim 110.

 -        Bovendien was het aantal beroepskrachten uit de diverse organisaties groot.

 -        De thema’s van de sprekers en van de workshops waren aansprekend voor de deelnemers.

 -        Ook organisaties die niet primair gericht zijn op armoede ondersteuning,  worden met armoede problematiek, en de complexe regelgeving daaromtrent, geconfronteerd.

 -        Niet alleen betrokkenen in armoede maar ook de beroepskrachten en vrijwilligers worden geconfronteerd met de vele loketten, lappendekens van regelingen en versobering van het financiële vangnetten.

 -        MIB2 stelt zich de vraag of de verwachtingen van de deelnemende beroepskrachten wel werden ingelost? Gelet op de veelheid en diversiteit van alle tips en aanbevelingen uit de workshops, mag je concluderen dat binnen armoedebestrijding nog veel werk te verrichten is.

 -        Werden de vragen van de beroepskrachten, en misschien ook wel de door hen ervaren onmacht rondom hulpverlening bij armoede, adequaat geadresseerd?

 -        Zou volgend jaar een armoede conferentie kunnen worden georganiseerd door de gemeente. Daarmee kan de gemeente illustreren dat het gemeentelijk armoede beleid een gemeentelijk speerpunt is. Ook kan dan met meer diepgang ingespeeld worden op vragen (en misschien ook op frustraties) van beroepskrachten.

 -        De verwachtingen rondom het begrip “samenredzaamheid” moeten niet worden overschat.

 Resultaat en opvolging van de aanbevelingen door MIB2 en betrokken organisaties:

 Meer aandacht voor bejegening van mensen in armoede was een van de aanbevelingen. Door ATEA is al een begin gemaakt middels enige interne workshops hier over.

 De voorbereidingsgroep van MIB2 gaat in gesprek met de forumleden waarin de gemeente (wethouder de Bie), ATEA en IMW waren vertegenwoordigd over opvolging van de tips en aanbevelingen en hoe deze te implementeren in beleid.

  Workshops:

 Inbreng, aanbevelingen en tips uit de workshops en de forumdiscussie hieronder thematisch geordend.

  1. 1.      Informatievoorziening over regelgeving en organisaties aan de Bredanaars en de organisaties met beroepskrachten/vrijwilligers.

Voor velen levert de digitalisering meer problemen dan dat het bijdraagt aan oplossingen; dit wordt onvoldoende onderkent.

Dikwijls is ook voor beroepskrachten de regelgeving, verscheidenheid aan instanties, een ontmoedigende jungle. 

-        Digitale informatie moet eenvoudiger en toegankelijker 

-        Een organisatie kan zich niet alleen beperken tot het verstrekken van digitale informatie. Zorg voor een persoonlijke uitleg voor mensen die geen toegang hebben tot digitale info of niet in staat zijn digitale informatie te begrijpen. 

-        Informatie over organisaties en regels regelmatig op vaste pagina in stadsblad of bode.

-        Laat digitale en schriftelijke info testen door een referentiegroep op eenvoud, duidelijkheid, begrijpelijkheid en impact. 

-        Sociale kaart (thema’s met organisaties en info) verbeteren in de organisaties zelf en toegankelijk maken voor Bredanaars.

-        Website gemeente vereenvoudigen en toegankelijker.

-        Kennis bij beroepskrachten en vrijwilligers van regels, maatwerk, ondersteuningsmogelijkheden onderling uitwisselen, verdiepen, verbreden

  1. 2.      Flexibiliteit, maatwerk, creativiteit in hulpverlening.

-        Hoe past een beroepskracht/vrijwilliger maatwerk toe in een organisatie die  geconfronteerd wordt met bezuinigingen, regels die beperken en speelruimte ontnemen? 

-        In complexe casussen neemt armoede toe door de negatieve gevolgen van tegenstrijdige lokale en landelijke regelgeving. Welke beroepskracht/vrijwilliger heeft het totale inzicht en de positie om de negatieve gevolgen zo nodig snel, te voorkomen, te beperken of op te heffen.

-        Eén regisseur bij meervoudige problematiek komt onvoldoende uit de verf. De eigenheid van de diverse organisaties staat overdracht van eigen bevoegdheden/verantwoordelijkheden naar een andere organisatie in de weg.

3       Verbetering van attitude en bejegening.

-        Armoede verzachten of bestrijden vraagt een (grond)houding van de beroepskracht/vrijwilliger die uit gaat van vertrouwen in en affiniteit met de ander en de gelijkwaardigheid in de relatie met de ander. Dit vraagt aandacht voor en bewustzijn van eigen (culturele en/of religieuze) waarden en normen gerelateerd aan die van de ander.

-        Gelijkwaardigheid in de relatie betekent gezamenlijke verantwoordelijkheid, samen optrekken, samen kijken naar wat iemand nodig heeft en samen zoeken naar oplossingen.

-        Hoe heeft een organisatie structureel aandacht voor deze (grond)houding van de beroepskracht en de bijbehorende vaardigheden waar het gaat om het inleven, luisteren, begrijpen? Hoe wordt dit getraind? Gevoed?

-        Er liggen begrenzingen aan de mogelijkheden van “financiële redzaamheid en zelfstandigheid”. De begrenzingen moeten eerder worden onderkend.

4       Bureaucratie, regelgeving, complexiteit, toegankelijkheid  

-        Toegang tot voorzieningen makkelijker en sneller b.v. bij toeslagen, voorschotten, bijzondere bijstand, postadres, schuldregelingen, bewindvoering, heffingskortingen, Bredapas enz.

-        Brengen ipv halen: iemand met minimum inkomen krijgt automatisch waar hij/zij recht op heeft met het invullen van 1 formulier bij de intake: Bredapas, Kwijtschelding gemeentelijke belasting, toeslagen, schoolstarterspakket, woonkostentoeslag, jeugd- sport- en cultuurfonds, seniorentoeslag, ondersteuning chronisch zieken, toegang tot woonlastenfonds, collectieve ziektekostenverzekering (inclusief tandarts).

-        Regelgeving (lokaal, nationaal) verergeren soms de problematiek ipv dat ze bijdragen aan oplossingen.

5       Woonlastenproblematiek:

Verhuizen, achterstallig huur, schulden vaste lasten, woonlastenfonds 

-        Snellere signalering achterstand huur, al dan niet gecombineerd met achterstand energie en ziekenkosten verzekering.

-        Bij verhuizing naar een goedkopere woning kunnen toch de financiële problemen toenemen door dubbele huur en kosten inrichting/stoffering nieuwe woning.

-        Het bestaan van het woonlastenfonds breder bekendmaken en ruimhartiger benutten.

6       Werk en werkgelegenheid:

Het toelei(ij)den naar betaald werk zou de beste aanpak zijn voor zelfredzaamheid, echter daarbij wordt voorbij gegaan aan de feitelijkheid van de arbeidsmarkt: positie van ouderen, alleenstaande ouders met jonge kinderen, eisen door werkgevers gesteld, verdringing arbeidsmarkt van lager door hoger, etc.

-        De druk vanuit de noodzaak tot vermindering van het aantal uitkeringsgerechtigden leidt niet tot de goede impulsen voor betrokkenen.

-        De huidige werkwijze met sollicitatieplicht zal eerder worden gezien als formele plicht dan als een kans de eigen toekomst vorm te geven.

-        Ook sancties en strafkortingen verstoren de relatie met betrokkenen en werken zelfs contra productief.

-        Geef ruimte aan mensen om op eigen kracht met hun talenten, initiatieven te ontwikkelen, b.v. in het bijverdienen, in het toe leiden naar (vrijwilligers)werk.

 

Lezing prof. Gabriels

Armoede onder vrouwen

De koning en Het  Misverstand

Net toen de koning de verdorde bloemen uit het boeket op zijn bureau wilde knippen werd er op zijn deur geklopt. Zijn vriend de lakei, die hij altijd Lak noemde, kwam binnen.

“Beste Ko”, zo noemde deze de koning als er niemand anders bij was, “je volgende bezoek is er wat eerder. Kun je hem nu al ontvangen?”

“ Laat maar komen. Wie is het?”

“Het is Het Misverstand.”

 Snel glipte de lakei weer naar buiten, om volgende moeilijke vragen voor te zijn.

Daar kwam grote man binnen gestapt, met een paraplu boven zijn hoofd. Verbaasd keek de koning hem aan, want hij wist zeker dat het binnen niet lekte.

“Dag meneer Misverstand, wat kan ik voor u doen?” Er gebeurde niets. De man zweeg.

De koning snapte er niets van, maar wilde niet dom overkomen en hij had in zijn communicatielessen geleerd dat als je maar stiltes liet vallen de ander vanzelf gaat spreken.

Hij hield dus zijn mond. Er gebeurde nog steeds niets. Het bleef stil.

Het Misverstand ging zitten, zonder dat de koning hem een stoel had aangeboden. Ongebruikelijk vrijpostig in het bijzijn van een koning. Hoe langer het duurde, hoe stiller het leek.

Bovendien leek het of het Misverstand begon te groeien. De koning voelde zich steeds onhandiger worden en verontschuldigde zich. Hij glipte de kamer uit. Daar stond de lakei op de gang hem op te wachten.

“Wat is dit, Lak? Wat moet ik ermee?”

“Dit is niet meneer Misverstand” zei de lakei,” hij ís het misverstand… zoals in verkeerd begrijpen, miscommunicatie, onbegrip. “

“Maar hij wordt steeds groter. Wat moet ik doen? “

De lakei nam de koning bij de hand en trok hem mee naar de kier van de deur.

“Hij ziet er reusachtig uit, hè ? Toch hij is klein begonnen, een boos klein ventje. Maar omdat iedereen hem lastig vond werd hij genegeerd. En toen begon het... Hij voedt zich met die verwaarlozing en groeit maar door.

Dat vindt hij ook niet leuk. Hij weet niet waar het eindigt. Groeit hij tot voorbij het universum of ontploft hij te zijner tijd? Daarom is hij hier. Hij wil dat hij oplost.

En die paraplu?  Die heeft hij om indruk te maken, om zich te beschermen tegen de stortvloed van verwijten die hij altijd krijgt,en als steekwapen voor als hij meedogenloos de kop wordt in gedrukt.

Mijn advies is: benader het Misverstand met mededogen. Ontleed hem met zachte hand.”

De koning ging weer naar binnen... “Meneer Misverstand? Uit welke families bent u geboren?”

“ Dag Koning, ik ben een kind van mensen die in armoede leven en hulpverleners die armoede moeten verlichten. Mijn extreme groei zit in mijn genen. Van een kleine onwetendheid of vooroordeel kom ik al een kilo aan .”

“Ah”, zei de koning. “Ik moet vandaag toevallig naar een werkconferentie in Breda van Marge-in-Beeld.  Daar komen meer dan honderd mensen samen om elkaar beter te begrijpen en voorstellen te doen die u aan gaan. Het zijn ervaringsdeskundigen, hulpverleners, politici, beleidsmakers, ambtenaren. Allemaal voor de goede zaak. Denkt u dat u zich daar thuis zult voelen?”

“Dat is een bijzondere vraag, in mijn geval. Een misverstand voelt zich thuis in ongemakkelijke situaties, maar in een groot gezelschap  wil men liever niet over hem en met hem praten.”

“Ik zal ze vragen u vandaag met u respect te bekijken en te onderzoeken waar u vandaan komt. Want echt, er zit niemand bij die iets kwaads van zin is.” zei de koning.  “Maar vertel eens, waaruit bestaat u in een dergelijk gezelschap?”

“Nou, het komt vaak voor dat mensen in armoede denken dat beleid gemaakt wordt met als enige doel het hen moeilijk te maken, terwijl dat niet persoonlijk bedoeld is, maar om het systeem beheersbaar te houden. Het komt voor dat hulpverleners vinden dat mensen niet  genoeg hun best doen om de gevraagde papieren aan te leveren, terwijl je natuurlijk wel iets anders aan je hoofd hebt . Stel je maar eens voor dat je moet organiseren dat je zonder geld toch eten voor je kinderen op tafel moet zetten vanavond. Het komt voor dat iemand voor de balie uit haar slof schiet en de deskmedewerker  bang van haar wordt, terwijl die vrouw  juist bang is als de organisatie, waar ze afhankelijk van is, haar onleesbare  brieven schrijft.

Het komt voor dat een man door Jeugdzorg verweten wordt dat hij te weinig tijd met zijn kinderen doorbrengt, maar door de WSNP verplicht die drie parttime baantjes moet aanhouden om zijn schulden kwijtgescholden te krijgen. Dat soort dingen. Dat soort misverstanden zijn mijn familieleden.”

“Dan moet u beslist op pad met mij. Niet om verwijten te maken, maar om de verschillende kanten van u te laten belichten en om de deelnemers tot constructieve stappen te laten komen om u en uw familieleden te laten verdwijnen. Gaat u mee?”

 

 “Als ik er vandaag kleiner van wordt is het de moeite waard.” Het misverstand stond op en klapte zijn paraplu in. “Die zal ik dan vandaag niet nodig hebben.”

 De lakei zette de paraplu in de hoek en ging verder met de verdorde bloemen uit het boeket te knippen. Het zag er daarna weer uit als nieuw.